Zo is het leven nou eenmaal (6 september 2015)

‘Als je niets hebt, heb je ook niets te verliezen’. Dat is een vrije vertaling van When you got nothing, you got nothing to lose. Het citaat is een regel uit Like a rolling stone misschien wel het bekendste lied van Bob Dylan. Nou dacht ik in Beek de enige liefhebber, fan dan wel kenner, te zijn van het oeuvre van deze Amerikaanse singer-songwriter. Dat blijkt een vergissing. Het eerste wat mij trof aan de rouwbrief van Gerard was het citaat van Dylan: Take care of all your memories/Koester je herinneringen. De aangehaalde versregel scoort overigens hoog in de canon van Dylancitaten. Gerard was een Amsterdammer die in Beek de liefde van zijn leven vond. Een Amsterdammer werd Bekenaar en nog wel een bekende ook. Dat is knap van iemand die de schaduw verkiest boven het volle licht van de schijnwerper. Toch kende ik hem eigenlijk niet, ja van zien en die vorm van kennen is per definitie oppervlakkig. Iemand die ik veel beter kende is Jac die vrijdag begraven werd, 42 jaar oud. Hij legde een ander parkoers af. Het zijne liep van Goirle naar Amsterdam. Daar verdiepte hij zich in de orthodoxe variant van het katholicisme, bestudeerde er de schone kunsten en de geschiedenis. Later bekwaamde hij zich tot fiscaal jurist. Die studies leverden hem twee titels op, die van Meester en Doctorandus. En het moet gezegd: hij bleef er bescheiden onder. Gerard en Jac zullen gemist worden, dat denk ik niet alleen, ik weet het zeker.

Wat ik ook zeker weet, – het is wel van een totaal andere orde, te banaal als je het afzet tegen de verdronken Syrische peuter of de dood van Gerard en Jac -, is, dat geen van tweeën ooit mee fietste in de Hilvertocht. Verdriet en lol zijn buren. It’s life and life only, om er nog eens een citaat van Dylan tegenaan te gooien, ofwel ‘zo is het leven nou eenmaal’.

Ik hoef u er niet aan te herinneren dat op de tweede zondag van september de Hilvertocht op de fietskalender staat. Deze fietstocht is het paradepaardje en publiekstrekker van mijn fietsclub, de Bikse Rijwiel Toer Club, kortweg RTCH. De Hilvertocht garandeert fietsplezier voor iedereen.
Dus ook voor de jongsten onder ons. Je leest dat kinderen niet welkom zijn in zekere restaurants. Ik vroeg mij af hoe daarover in de Bikse eetgelegenheden gedacht wordt. Niet bij de frietboer, natuurlijk niet, maar in tenten waar obers rondlopen met schorten die tot aan de enkels reiken. De kleintjes, met hun gejengel bederven het genoegen van andere gasten. Dat is de Hilvertocht van een andere wereld. De kinderen, onder begeleiding, zijn meer dan van harte welkom; ze betalen helemaal niks en krijgen als ze meefietsen nog een verrassing toe, die een mix is van gezond en lekker.
In feite is iedereen die een fiets heeft welkom. Dat mag een racefiets zijn of een mountainbike, een doodgewone stadsfiets of een e-bike, een grossiersfiets of high-tech exemplaar. Je kunt de Hilvertocht in je eentje rijden, op de tandem of in een groep, stevig doortrappen of op je gemak. Vrijheid blijheid, maar een regel telt: houd je aan de verkeersregels.
Je moet moeite doen om verkeerd te rijden; gele bordjes, papieren routebeschrijving of de GPS houden je op het rechte pad. Wil je 25 km fietsen of veel meer? Mogelijkheden genoeg. Wil je onderweg pauzeren? Geen probleem. In iedere route is een controlepost voorzien en dat is altijd een café waar de kastelein zijn vak verstaat.

Er valt zoveel meer te vertellen over deze editie van de Hilvertocht. Zoals over het promotiefilmpje dat draait op Beek TV, YouTube en de website van de Hilvertocht. Om dezelfde redenen waarom de TOMTOM gebruik maakt van een vrouwenstem, heeft de producent de tekst laten in spreken door ‘een dame van stand’. De 20ste Hilvertocht krijgt zo een sexy tintje en wellicht een tweede ster in het classificatiesysteem van de fietsersbond. Zondag 13 september ga ik naar de hemel, let wel naar de Herberg. Als u verstandig bent, en dat bent u, volgt u mij. Ja toch!