Leve de Crisis! (7 juni 2015)

Leve de crisis; hoezo hoor ik u denken? Ik moet zeggen dat ik ook raar wordt aangekeken als ik dit weer eens roep op een feestje of tijdens de pauze op het werk. Maar ik leg u graag uit waarom ik dat roep….

Voorop gesteld dat ik vind dat we het ondanks DE crisis nog steeds goed hebben in ons landje zie ook ik rondom mij in mijn omgeving de schrijnende gevallen. Gezinnen waarvan zowel de vader als de moeder thuis komt te zitten, studerende kinderen enfin u kent de voorbeelden vast ook wel. En voorlopig lijkt het nog niet op te houden. Ook ik werk bij een werkgever waar de komende jaren nog 3000 mensen er uit moeten. Dagelijks lopen collega’s voor de laatste keer door de draaideur omdat zijn of haar functie ophoudt te bestaan.

En toch zie ik ook lichtpuntjes waar ik ( en met mij velen) blij van worden. Die, zeg maar, de situatie waarin veel mensen verkeren wat draaglijker maken. Zo zie ik allerlei mooie dingen ontstaan. Het gaat wellicht te ver om te stellen dat ons creatieve denken afgestoft wordt en weer tot leven wordt gebracht. Feit is wel dat er schitterende initiatieven uit voort komen. Wat te denken van een repair cafe? Loop er eens binnen; je bent verrast wat er allemaal nog gerepareerd kan worden en je dus niet hoeft weg te gooien ( ook minder wegwerpmaatschappij dus). Ook hou je de centen voor iets nieuws wat je dus niet hoeft aan te schaffen in je zak. Extra leuk is natuurlijk dat je het praatje en een bakje koffie er gratis bijkrijgt.

Wat te denken van kringloopwinkels? Mijn favoriete kringloopwinkel is al jaren La Poubelle. Een paar jaar geleden werd ik nog verdwaasd aangekeken als ik weer een leuk hebbedingetje of een stapel oude Donald Ducks op de kop had getikt. Nu kom ik diezelfde mensen tegen bij La Poubelle. Zo maakte een goede vriendin van me van oude bloesjes die ze er kocht een hippe veelkleurige zomerjas; in een chique boetiek zou hij niet misstaan. Alleen het geld voor een jas uit een chique boetiek was er niet na haar ontslag als lerares Nederlands. Met moeite knoopt ze als alleenstaande moeder de eindjes creatief aan elkaar.

Het mooie van haar bezoekjes aan La Poubelle is de band die ze opbouwde met de dame van de koffiebar. In een gesprek kwam mijn vriendin erachter dat de koffiedame veel moeite had met lezen en schrijven. Nu helpt mijn werkloze vriendin ( universitair afgestudeerd in de Nederlandse taal) de koffiedame met lezen en schrijven. Iets wat ik jaren geleden niet voor mogelijk had gehouden. Zij kocht immers haar kleren op heel andere plaatsen als bij La Poubelle. U ziet een win/win situatie met dank aan de crisis.

Dichterbij huis zien we ook allerlei mooie initiatieven; ik noem er een paar voor zover u ze nog niet ontdekt heeft: De minibieb aan de Gildelaan, de Facebookpagina Vraag en Aanbod Hilvarenbeek en de diverse garagesales die in veel wijken plaatsvinden.

In Tilburg stuitte ik op het kliekjes doorgeefluik; een Facebookgroep waarin je eten aanbiedt dat je zelf over hebt. Dit is zo’n succes geworden dat er gisteren een heus evenement is geweest waar mensen hun kliekjes kunnen brengen: de Tilburgse Kliekjesdag onder het motto: “Weggooien is sunt!

Naast het brengen van je kliekje kun je er recepten uitwisselen en met je kliek op de kiek. En vooral met elkaar praten en meeleven.

Creatief gedacht toch? Enne wie weet…….binnenkort ook in Hilvarenbeek?

Ik zeg: “Leve de crisis!